Bir Adam,
Çağının Üzerine Tüm Asırlar Yığılmış
Altında Soluksuz Solgun…
Bir Adam,
Ruhu Ateşten Çember İçerisine Konulmuş Karınca da
Çember Yarılmaz, Zincir Kırılmaz…
Bir Adam,
Yanılgılarının Yangılarında Şaşkın, Sendeli
Bir O Kadar Dargın;
Yandıkça Yanıyor
Kanıyor, Canı Acıyor,
Can Veriyor Bir Adam!
Adeta Adımlarına Yol Tükenmiş
Küstürülmüş, Küsmüş,
Basıldıkça Üzerine Kırılmış,
Yüreğinde Bir Dağ İnandıkça Yıkılmış,
Omuzlarında Ayak İzleri
Ve Başında, Alıcı Ateşten Kuşlar...
Dünden Uzak, Yarından Yakın,
Muhteşem Bir Finalde, Selamı Son Kalan,
Dünyaya, Dünyalılara
Ve Hatta Dünyalılığına Kırgın
Yığınla Umutta Talana Uğramış Bir Adam…
Bir Adam Yılgın,
Bir Adam Yıkkın,
Bir Adam Son Demde;
Son Nefes Kadar Nazı İle Şımarık Bakarken Dünya
Bir Adam Çok
…
Ama Çok
…
Adam
..
.
Bazı Zihinlerde Eşittirine Ulaşılamayacak
Vicdanlarındaki Sızının Adı,
Selam Sana Senden Selam Adam Olana.
Şiir/Telif: Zeki YÜNCÜOĞLU
22.III.2008
Dz.27.III
İsk.














Gölgeler
|Gölgenizi Bırakın






