Hüzün Yıldızları Parlıyor Yine Gecemde,
Ne Tarafa Çevirsem Başımı,
Bir SEN Bakıyor Bana…
Ne Zaman Kahretse Yüreğim, Ağlamaya Susasa
Ve Ne Zaman İki Damla Belirse Göz Bebeklerimde,
Bir SEN Akıyorsun, Sessiz Çığlıklarıyla,
Şehri Uyandıran Kaldırımlara…
‘ Ne Zaman Seni Düşünsem’ Desem Yalan Olur…
Hep Aklımdasın Ya!
Her Saniye Bir SEN Daha Çakılıyor Aklıma…
Ellerimi Her Uzatışımda Maviye Umut Dilenmek İçin,
SEN Batıyorsun Avuçlarıma
SEN Bakıyorsun Bir Çocuğun Gözlerinde,
Bir Bebeğin Kokusunda SEN Kokuyorsun,
Bir SEN Seviliyorsun Onca Yüreğin Arasından…
Her Şey SEN Oluyorsun da,
SEN O Kadar, Bir BEN Olmuyorsun..
Bir Benim Gibi Sevmeyi Beceremiyorsun…
Her Tohum Ekişimde Toprağa,
Birkaç Gün Sonra SEN Filiz Veriyorsun.
Gittiğinde Bir Asma Ekmiştim Evimin Önüne,
Gün Geçtikçe Büyüdü, Çardak Yaptım Kendi Kendime..
Şimdi Kapımın Tam Önüne Düşen Bir Dalı Var,
Sanırım Onu Kesmeliyim.
Çünkü Kapımdan Dışarı Her Adım Attığımda
Bir SEN Çarpıyor Yüzüme…
Neden Yağmurlara Benzettim ki Seni?
Şimdi Her Yağmurda, SEN Yağıyorsun Bu Koca Kente…
Sana Güneşim Demeseydim Keşke…
Her Sabah Yatağıma SEN Vuruyorsun Penceremden…
Lanet Olsun! Keşke Kalbim Demeseydim Sana…
Şimdi Her An SEN Atıyorsun içimde…
SEN den Kurtulmanın Bir Yolu Yok mu?
SEN İmkânsızsın…
BEN İmkânsızlıklar Denizinde
Cılız Kulaçlar Atıyorum Hayata Dair,
Boğuluyorum Arada Bir…
Yine de kıyamıyorum Sana…
Keşke, ‘Bu Can Seninle Yaşıyor’ Demeseydim Sana.
Şimdi Her Boğuluşumda
SEN Dirhem Dirhem Ölüyorsun, Öldürüyorsun!
Yani Her Şey SEN Oluyorsun da,
SEN O Kadar, Bir BEN Olmuyorsun…
Olmuyorsun!
Olamıyorsun!
Yazarına (?) Teşekkürlerle
Gölgeler (2) 
|Gölgenizi Bırakın |
