Sen,

hep gittiğini sanacaksın

ben, hep bittiğini...

 

Güneş battığını,

gece hep doğduğunu gündüze,

oysa, asılı kalacaklar

iki ucunda bir okyanusun,

ve iki yüreğin ayazlarında. . .

 

Gün gelecek,

bir kasırga yükselecek okyanustan,

adımı söyleyecek bir martı

med-cezirlere vurulacak sevdan

suların çekilecek, ay gündüzüne doğarken

 

Ardından,

Gecemden kayıp bir yıldız düşecek gözlerine,

güneşinden..

Sen,

bir dilek tutacaksın hiç bilmeden

bensizliğe uyanacaksın,

şaşıracaksın. . . !

sen uyurken başucunda

hep o uykularını bekleyen

beni akıtacaksın gözlerinden,

 

Sancısını duyacaksın. . .

ağrısını yokluğumun. . .

saçına dolanan her hüznü tutup ben sanacaksın,

başka biri yüreğine dokunurken. . . .

 

Ve

dönüp başa saracak zaman

O  '' biz ''  olmadığımız yerden

 

Senden

ben ' lerden kalacak bende, sensiz..

Bir de sesin. . .

hala sımsıkı tuttuğum,

avuç içlerimde unuttuğun

benden giderken. . .

 

 

 

Writer ?

 

 

Gecenin Bilmem Kaçıncı Dilimi
Dışarıdaysa İçine Çektiğinde

Adeta Ciğerleri Donduracak Bir Soğuk..
Ve Ben Uykusu Kaçmış Kelimelerimi

Bir Arada Tutmanın Telaşındayım.

Gece Işıl Işıldı Gökyüzü.

Önce Her Yıldıza Senin Adını Verdim Yetmedi

Hiçbiri Senin Görmediğim Gözlerin Gibi Değildi
Ben Yalnız Senin Gözlerini Yıldız Bildim
Herkes Altında Sarhoş Olacağı Yıldızları Ararken
Ben, Senin Görmediğim Gözlerinde Kırdım

Çaresiz Sızılırdan Mey Kadehleri

Her Şey Siyah-Beyazken,

Ben Mavi Bir Düşte Gizlendim
Konuk Oldum Uykularına

Gördüğün Her Rüyanın İçindeydim...
Gördüğün Deniz miydi?
O Denizin Martısıydım Ben...
Bir Ormanda mı yürüyordun?
En Ulu Ağacıydım Ben...
Sonsuz Hasret Ateşiydim Ben

Her Gece Kapında Yanan
Sen Bile Söndüremezdin Beni
Çünkü Hasretim

Sen Varken de Dinmeyen-indendi...

 

Kolaydı Sevmeler Ben İmkânsızı Seçtim...
Ne Kadar Yakınsan O Kadar da Uzaktın Bana
Elimi Uzatsam Tutabilirdim

Ama Bir O Kadar Ulaşılmazdın da...

Kaçanlardan Değildim Ben... Kaçmadım

Ne Zaman Vazgeçmeye Kalksam
Yüreğim O Kocaman Haliyle Dikildi Karşıma
Ben Yüreğimin Sesini Dinledim

Ve Aslında Yüreğim de Sendin.

Her Sözcüğü Denedim Seni Anlatmak İçin
Her Sözcüğün Üzerinde Durup Bin Kere Düşündüm
Ya Onlar Anlatamadı Seni

Ya Ben Onlara Yetemedim...

Ben ki Konuşmayı Bu Kadar Seven...

Böylesine Laf Cambazı
Bir Tek Seni Tarif Edemedim...

Sözcükler Yetmedi Ya
Renklere Sarıldım Bende
Bir Tek Mavi Anlatabildi Seni
Maviye Yakışan Yalnız Senmişsin

Ben Maviyi Seninle, Sende Sen Bildim...

Ne Kendimi Sakladım Ne de Sözlerimi

Duygularım İçtendi...
Seni Bebeğimi Sever Gibi Sevdim.
Tutkuyla Bağlıydım Sana

Ama Sana Sevdam  Tutsağın Değildi
Ben Özgürlüğüme Düşkündüm
Ve Özgürlüğümde Sendin...


Sana Bağımlı Olmadan Büyüttüm Ben Bu Sevdayı İçimde...
Sen Olsan da Büyümeye Devam Edecek

Olmasan da...

Sevmişim Bir Kere Seni Kurtuluşun Yok

Seni Özlemeyi En Çok Ben Bilirim...
Üstelik Kavuşmama İhtimali

İşlenmemiş Bir Taş Gibi Önümde Dikilip Dururken...

Sana Dokunamamak Yüreğimi Böylesine Acıtırken

Bil ki Yüreğimi Kanatan Bu Acıya İnat

Dokunmadan Tenine

Sonsuza Kadar Sevişebilirim Seninle...

Seni Göremeyen Gözlerime İnat,

Seni Hissedemeyen Ellerime İnat,

Seni Bir Türlü Bana Getirmeyen Zamana İnat,

Seni Sevmekten Vazgeçmeyeceğim...


Ah Yar
Ah Hasretim
Sustum Çığlıklarımı Geceye Asıp
Sustum Avaz Avaz Yokluğuna..

Ah Yar
Hep Sana Koştum Adını Dua Gibi Dilime Dolayıp
Koştum Düşe Kalka

Varlığın Karşımdaycasına

Yüreğimin Kalemiyle Yazıyorum Bu Paragrafı;

Gözlerini Yumarak Oku,

Biz Hep Yumduğumuz Gözlerle Görmedik mı Birbirimizi?
Biz Hep Gözlerimiz Kapalı Dokunmadık mı Birbirimize?
Biz Hep Gözlerimiz Kapalı Sevmedik mi

Sevişmedik mi?

 

 

Seni Umutsuzca, Beklentisizce,

Hayallerce Sevdim Binlerce Mesafe Uzağında...
Beklentisiz Beklentilerim Yine Kocaman

Engel Tanımayan Nüksetmelerin...
Olmuyor Azra Çiğ Tanem

Olmuyor... Sen den gidilmiyor

Yakarken Hasretin Bile

 Vazgeçilmiyor!

Zaman Yine Aldı Başını Geçip Gidiyor

Tutmak Ne Mümkün...
Son Bir İstek Dürtüp Duruyor Tüm Bastırmışlıklarımı...

Sadece Bize Ait  Bir 24 Saat...

İçinde Sadece Senin Olacağın...

 Ve Her Salisesine Kadar...
Parçalanarak Tüketeceğimiz

 Bir 24 Saat...

Hiç Konuşmadan...
Gözlerimi Kapatıp
Sadece Varlığını Hissetmek İstediğim
Nefesini Duymak Kokunu Almak İstediğim...
Parmaklarımla Saçlarından Ayak Parmaklarına Kadar...
Şu Başı Belli Sonu Belirsiz Yaşamdan Çalınmış

Ilık bir Ayışığın da 

Sırılsıklam Yağıp

 Azra Bir Gül Dibine Damlayacağımız

Bir 24 Saat...

Son Dileğim Olsa Bile 
Yine "Ne Çok" Ve "İmkânsızı" İstemek Benimki si

Değil mi?

 

 

Düzenleme HazaN